«Χαίρω πολύ». Οι κλασικές δυο λέξεις, οι οποίες συνηθίζονται σε κάθε γνωριμία, για λόγους αστικής (και ουσιαστικής) ευγένειας. Στην προκειμένη περίπτωση όμως, εκτός της ευγένειας, αυτές οι δυο λέξεις ταιριάζουν σε τούτο το κείμενο και για λόγους  ουσίας του παρόντος του ιστοτόπου, που σκοπό έχει να διαδώσει, να κάνει γνωστή, τη σύγχρονη κοινωνική μάστιγα της Γονικής Αποξένωσης.

Αυτός είναι ο στόχος της ιστοσελίδας gonikiapoxenosi.gr: Να γίνει γνωστό στην κοινωνία, το φαινόμενο της Γονικής Αποξένωσης, κατ’ αρχάς ως κοινωνικό φαινόμενο, το οποίο έχει λάβει τεράστιες διαστάσεις, που εξαπλώνεται σαν επιδημία. Μια κοινωνική επιδημία, που έχει γιγαντωθεί, αλλά ο ασθενής δεν έχει συνειδητοποιήσει την ύπαρξη της ασθένειας και τον κίνδυνο που διατρέχει! Αν, κάθε λογικός άνθρωπος, προσπαθήσει μια προβολή στο μέλλον, θα συνειδητοποιήσει πως η εκθετική αύξηση της μεταδοτικότητας, η οποία παρατηρείται τα τελευταία χρόνια, θα γίνει ακόμη μεγαλύτερη σε λίγες δεκαετίες.

Διότι το βασικό κύτταρο κάθε κοινωνίας, είναι η οικογένεια. Η Γονική Αποξένωση πλήττει την κοινωνία ακριβώς εκεί: Στο βασικό κύτταρό της, όπως κάνει ακριβώς και ο καρκίνος στον ανθρώπινο οργανισμό. Γι’ αυτό το λόγο, η Γονική Αποξένωση χαρακτηρίζεται ορθά, ως κοινωνικός καρκίνος. Ένας κοινωνικός καρκίνος επιθετικός, μεταστατικός και θανατηφόρος! Καταστρέφει την κοινωνία γρήγορα, αποτελεσματικά και με εκθετική εξάπλωση, οδηγώντας την κοινωνία σε βέβαιο θάνατο!

Αρκετοί, όταν διαβάσετε αυτό το κείμενο, μπορεί να σκεφτείτε “υπερβολές...”. Λάθος! Διότι, αν προσπαθήσουμε να αναλογιστούμε τον τρόπο μα τον οποίο θα λειτουργήσουν όλα αυτά τα αποξενωμένα παιδιά, στη δική τους οικογενειακή ζωή, θα καταλήξουμε στο συμπέρασμα ότι, τα περισσότερα από τα παιδιά αυτά, θα συμπεριφερθούν όπως έμαθαν, από τα πρότυπα που έλαβαν: Ότι το φυσιολογικό είναι να μεγαλώσουν τα παιδιά τους με έναν γονέα! Αυτό είναι το “φυσιολογικό” γι’ αυτά τα παιδιά κι αυτό θα προσπαθήσουν ή θα αποδεχθούν και για τα δικά τους παιδιά...

Κι έτσι έρχεται η εκθετική αύξηση της μετάστασης του κοινωνικού καρκίνου, που λέγεται Γονική Αποξένωση. Έτσι θα “μολυνθούν” τα αυριανά υγιή “κύτταρα” της κοινωνίας… Οι αυριανές οικογένειες. Είναι στο χέρι καθενός από εμάς να αντισταθεί σε αυτό. Να αμφισβητήσει, να απομονώσει, να περιθωριοποιήσει από τον κοινωνικό του κύκλο, τον γονέα που ισχυρίζεται ότι ο άλλος γονέας δεν θέλει να έχει επαφές με το παιδί του. Να μην δεχόμαστε με “ελαφριά καρδιά” τους ισχυρισμούς του αποξενωτή γονέα. Να προσπαθήσουμε να του εξηγήσουμε ότι είναι πολύ δύσκολο ένας γονέας να μην θέλει το ίδιο το παιδί του, διότι αυτό είναι αντίθετο προς τη φύση του ανθρώπου. Κι αν διαπιστώσετε αντίδραση, απομακρύνετέ τον. Απομονώστε κοινωνικά, τον αποξενωτή.

Ναι! Υπάρχουν γονείς που είναι αδιάφοροι. Αλλά είναι σίγουρα οι εξαιρέσεις. Δεν είναι ο κανόνας! Αν δεν ακούσετε, αν δεν δείτε, αν δεν διαπιστώσετε οι ίδιοι χωρίς αμφιβολία, ότι ο άλλος γονέας δεν θέλει να έχει επαφή με το παιδί του, μην το πιστέψετε... Ποτέ!

Μιλήστε για τη Γονική Αποξένωση. Συζητήστε το στις παρέες σας... Αναλογιστείτε, με βάση τη λογική: Πόσες πιθανότητες υπάρχουν να μην είναι “φυσιολογικός” ο πρώην σύζυγος της φίλης, που πρόσφατα γνωρίσατε; Πως γίνεται ξαφνικά, να είναι τόσοι πολλοί άνθρωποι αδιάφοροι για τα παιδιά τους; Η απάντηση είναι απλή: Δεν γίνεται!