Τα τελευταία (πολλά) χρόνια η χρήση της ελληνικής γλώσσας χειροτερεύει, με ευθύνη όλων και κυρίως των κυβερνήσεων διαχρονικά, για την ελλιπή παροχή παιδείας. Η αυτονόητη υποχρέωσή μας να κρατήσουμε όρθια την ελληνική κοινωνία, εκτός της προϋπόθεσης να κρατηθεί ζωντανός, ενωμένος και στιβαρός ο θεσμός της οικογένειας, περιλαμβάνει και τη δέσμευση να κρατήσουμε ζωντανή και αναλλοίωτη την ελληνική γλώσσα.
Για το λόγο αυτόν, η (ιστοσελίδα) gonikiapoxenosi.gr θα προσπαθεί άοκνα, με τη σταθερή στήλη “ΟΜΙΛΕΙΤΕ ΕΛΛΗΝΙΚΑ”, να θυμίσει σε όσους τα γνωρίζουν και να βοηθήσει να μάθουν, όσοι το επιθυμούν, την ορθή χρήση εκφράσεων που χρησιμοποιούμε συχνά, αλλά και βασικά στοιχεία και κανόνες της ελληνικής γλώσσας. Έχουμε χρέος άλλωστε, να τα μάθουμε σωστά και στα παιδιά μας, γιατί το πρώτο σχολείο είναι το ίδιο το σπίτι!
Γλώσσα με απλά λόγια είναι η ψυχή μας. Η Ελληνική γλώσσα είναι η ψυχή των Ελλήνων. Είναι η ταυτότητά μας! Αν αλλοιωθεί ένα μέρος της γλώσσας μας, αλλοιώνεται μοιραία, και η ταυτότητά μας. Η εξέλιξη της γλώσσας είναι αναπόφευκτη. Αρκεί να γίνει, κατά τρόπο, που δεν αλλάζει την ετυμολογική δομή της. Για να μην μετατραπεί από νοητική σε συμβολική και χάσει την υπεροχή, που έχει απέναντι σ’ όλες τις άλλες γλώσσες του κόσμου.
Πάμε λοιπόν…
Ας δούμε τη σημασία της έκφρασης “Εξ απαλών ονύχων”, η οποία δεν σημαίνει “επιφανειακά” ή “επιπόλαια”, όπως νομίζουν πολλοί και λανθάνουν στη χρήση της. Σημαίνει “από παιδί”, “παιδιόθεν”, “από την παιδική ηλικία“. Από τότε δηλαδή, που τα νύχια μας ήταν μαλακά, εύκαμπτα.
Ως φράση αναγράφεται στις “Ωδές” του Λατίνου ποιητή Οράτιου (Κόιντος Οράτιος Φλάκκος – Quintus Horatius Flaccus), που έζησε τον 1ο αιώνα π.Χ. Πρόκειται για τη φράση “de tenero ungui”, που σημαίνει κυριολεκτικά, “εξ απαλών ονύχων“.
Συνεπώς, η ορθή χρήση είναι για να δηλώσουμε κάτι που συμβαίνει από τα παιδικά χρόνια μας. Για παράδειγμα «Γνωρίζω τον Κωνσταντίνο εξ απαλών ονύχων», από τότε που ήμουν παιδί, δηλαδή.
