Τα τελευταία (πολλά) χρόνια η χρήση της ελληνικής γλώσσας χειροτερεύει, με ευθύνη τόσο όλων των κυβερνήσεων για την ελλιπή παιδεία, όσο και των Ελλήνων. Η αυτονόητη υποχρέωσή μας να κρατήσουμε όρθια την ελληνική κοινωνία, εκτός της προϋπόθεσης να κρατηθεί ζωντανός, ενωμένος και στιβαρός ο θεσμός της οικογένειας, περιλαμβάνει και τη δέσμευση να κρατήσουμε ζωντανή και αναλλοίωτη την ελληνική γλώσσα.
Για το λόγο αυτόν, η (ιστοσελίδα) gonikiapoxenosi.gr θα προσπαθεί άοκνα, με τη σταθερή στήλη “ΟΜΙΛΕΙΤΕ ΕΛΛΗΝΙΚΑ”, να θυμίσει σε όσους τα γνωρίζουν και να βοηθήσει να μάθουν, όσοι το επιθυμούν, την ορθή χρήση εκφράσεων που χρησιμοποιούμε συχνά, αλλά και βασικά στοιχεία και κανόνες της ελληνικής γλώσσας. Έχουμε χρέος άλλωστε, να τα μάθουμε σωστά και στα παιδιά μας, γιατί το πρώτο σχολείο είναι το ίδιο το σπίτι!
Γλώσσα με δυο λόγια είναι η ψυχή μας. Η Ελληνική γλώσσα είναι η ψυχή των Ελλήνων. Είναι η ταυτότητά μας! Αν αλλοιωθεί ένα μέρος της γλώσσας μας, αλλοιώνεται μοιραία, και η ταυτότητά μας. Η εξέλιξη της γλώσσας είναι αναπόφευκτη. Αρκεί να γίνει, κατά τρόπο, που δεν αλλάζει την ετυμολογική δομή της. Για να μην μετατραπεί από νοητική σε συμβολική και χάσει την υπεροχή που έχει απέναντι σ’ όλες τις άλλες γλώσσες του κόσμου.
Πάμε λοιπόν…
Από τα πλέον σοβαρά ζητήματα στη χρήση της ελληνικής γλώσσας αφορά στη χρήση του τελικού “ν” στα άρθρα “τον” και “την”, στο αριθμητικό και αόριστο άρθρο “έναν”, στην προσωπική αντωνυμία τρίτου προσώπου “αυτήν”/”την” και τα άκλιτα “δεν” και “μην”.
Η λανθασμένη χρήση της γλώσσας, στο συγκεκριμένο θέμα, λόγω άγνοιας του κανόνα της Νεοελληνικής Γραμματικής, εξαιτίας της κακής διδασκαλίας, για να μην πούμε της ανύπαρκτης, έχει λάβει τέτοιες διαστάσεις, ώστε η συντριπτική πλειονότητα των Ελλήνων (για τους αλλοδαπούς ας μην γίνει καν, λόγος) έχει φθάσει στο σημείο να “μην φυλάγει” σε καμία περίπτωση το τελικό “ν”, έχοντας καταντήσει να μιλούν σαν… εξωγήινοι.
ΔΕΙΤΕ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΛΑΘΟΥΣ: «Βλέπω στον ύπνο μου το πατέρα μου», ακούγονται να λένε πολλοί (που τείνουν να γίνουν “οι περισσότεροι”), ενώ πρόσφατα κάποιοι μπορεί να έχουν προσέξει ότι υπάρχει μερίδα νέων ηλικιακά που δεν “φυλάγουν” το τελικό “ν”, ούτε καν πριν από λέξεις που αρχίζουν από φωνήεν.
ΣΤΑΜΑΤΗΣΤΕ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΕΤΕ ΜΑΘΑΙΝΟΝΤΑΣ ΤΟΝ ΚΑΝΟΝΑ
Ας διαβάσουμε να μάθουμε τον κανόνα για το συγκεκριμένο σημερινό θέμα, από το γλωσσολόγο Μανώλη Τριανταφυλλίδη, ο οποίος ήταν φανατικός δημοτικιστής, παρ’ όλ’ αυτά οι νεότεροι καταφέρνουμε να καταστρέψουμε, ακόμη και την… απλούστερη δυνατή μορφή της δημοτικής Ελληνικής Γλώσσας. Αυτή η γραμματική διδασκόταν πριν από μισό αιώνα και η γλώσσα χρησιμοποιείτο σωστά.
Ο γλωσσολόγος Μανώλης Τριανταφυλλίδης γεννήθηκε στην Αθήνα ο 1833 και πέθανε το 1959. Ήταν ένας εκ των ιδρυτών του Εκπαιδευτικού Ομίλου, οργάνου του εκπαιδευτικού δημοτικισμού, με σημαντική συμβολή στα εκπαιδευτικά προγράμματα των κυβερνήσεων υπό τον Ελευθέριο Βενιζέλο. Το 1939, κατά τη διάρκεια του καθεστώτος της 4ης Αυγούστου (του Ιωάννη Μεταξά), προτάθηκε και του ανατέθηκε η έκδοση γραμματικής για τη δημοτική γλώσσα, η “Νεοελληνική Γραμματική”.
Κληροδότησε την πνευματική και υλική του περιουσία- ανάμεσά της και την τεράστια βιβλιοθήκη του- στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, ιδρύοντας (1959) το Ίδρυμα που φέρει το όνομά του και το οποίο συνεχίζει με σημαντικά δημοσιεύματα και άλλες δραστηριότητες την «καλλιέργεια και την αξιοποίηση της δημοτικής γλώσσας και την προαγωγή της παιδείας του ελληνικού λαού» κατά την επιθυμία του δωρητή.
Ας τα θυμηθούμε σιγά-σιγά οι παλαιότεροι και ας τα μάθουμε και στους νεότερους…
Συνεπώς, η ορθή χρήση είναι (μερικά παραδείγματα):
- Θα πάω στον πατέρα μου
- Είμαι στον κήπο
- Μένω σε διαμέρισμα στον τρίτο όροφο
- Φάε την μπριζόλα κλπ.
Είναι αρκετά εύκολο να γίνει συνήθεια, αρκεί να προσπαθήσει λίγο στην αρχή, καθένας μας… Αλλά μπορούμε όλοι. Είναι σίγουρο!
