Ιστορία με εμφανή τα στοιχεία αποξενωτικής τακτικής εκτυλίσσεται τις τελευταίες δέκα ημέρες και μάλιστα, με όλη την ελληνική κοινωνία να μπορεί να παρακολουθήσει την εξέλιξη. Ο λόγος για την υπόθεση της Playmate, Σύλβιας Παπαδάκη και την αντιδικία που έχει ξεσπάσει με τον πρώην σύντροφό της Ντένις Μάρτενς, με μήλο της έριδος την επιμέλεια των παιδιών, αλλά και μερικές χιλιάδες ευρώ κάθε μήνα, ως διατροφή για τα ανήλικα.
Η υπόθεση έγινε γνωστή δημοσίως από το Σάββατο 28 Σεπτεμβρίου, λόγω της σύλληψης της μητέρας των παιδιών, σε διαμέρισμα Airbnb στην Αθήνα, όπου διέμενε μαζί με τα δυο ανήλικα παιδιά του ζεύγους, χωρίς όμως, να έχει γνωστοποιήσει τη διεύθυνση (έστω και προσωρινής κατοικίας) στον έχοντα τη συνεπιμέλεια, πατέρα. Στο σημείο αυτό, θα πρέπει να σημειωθεί ότι σύμφωνα με τα στοιχεία των ρεπορτάζ που έχουν δημοσιευθεί σε διάφορα ελληνικά Μέσα Ενημέρωσης, το ζευγάρι είχε αρχικά συμφωνήσει να μένουν μόνιμα με τα παιδιά τους στο Λονδίνο, με τον πατέρα των παιδιών να αναλαμβάνει την υποχρέωση όλων των εξόδων, ενώ την είχε στηρίξει ήδη, πολύ ισχυρά σε οικονομικό επίπεδο, με διάφορους τρόπους, σύμφωνα και πάλι, με τα ρεπορτάζ.
Αυτή τη συμφωνία όμως, δεν τήρησε η κ. Παπαδάκη, η οποία μάλιστα προχώρησε σε καταγγελίες, ενώ λέγεται πως έχει καταθέσει από τότε και μηνύσεις. Έτσι, το ζεύγος προσέφυγε στο αρμόδιο Δικαστήριο, το οποίο αποφάσισε ν’ αποδώσει συνεπιμέλεια των παιδιών και τόπο διαμονής των ανηλίκων, το Λονδίνο. Παρά την απόφαση, η κ. Παπαδάκη φέρεται να μην τήρησε τους όρους και πάλι, με αποτέλεσμα να συλληφθεί στις 28 Σεπτεμβρίου στην Αθήνα.
Κατά τη διάρκεια της διαμονής της μητέρας και των παιδιών στο εν λόγω διαμέρισμα βραχυχρόνιας μίσθωσης (Airbnb), ο πατέρας των ανηλίκων θα έπρεπε να παραλάβει τα παιδιά, αφού είχε ορισθεί από το Δικαστήριο η 15ημερη εναλλασσόμενη επιμέλεια, μεταξύ των δυο γονέων και μάλιστα, στο Λονδίνο, όπως σημειώθηκε παραπάνω και όχι στην Ελλάδα. Επιπλέον, δεν είχε ενημερώσει τον πατέρα για την (προσωρινή, έστω) κατοικία. Το γεγονός καταγγέλθηκε προφανώς, από την πλευρά του πατέρα και οδήγησε στη σύλληψη της κ. Σύλβιας Παπαδάκη, από Αστυνομικούς της Υποδιεύθυνσης Προστασίας Ανηλίκων, οι οποίοι ανηύραν τη μητέρα και τα ανήλικα «μετά από αξιοποίηση πληροφοριών”…
Μετά από τη σύλληψή της το Σάββατο 28 Σεπτεμβρίου 2024 και ενόσω κρατείτο στην Αστυνομία, η κ. Σύλβια Παπαδάκη, σύμφωνα πάντα με ρεπορτάζ Μέσων Ενημέρωσης, κατέθεσε μήνυση κατά του πατέρα των παιδιών, για ασέλγεια σε βάρος των ανηλίκων! Σύμφωνα με το συνήγορο του πατέρα οι κατηγορίες αυτές, εναντίον του κ. Ντένις Μάρτενς, εκτοξεύθηκαν «σε χρόνο ύποπτο», μετά από τη σύλληψη δηλαδή, της μητέρας και οριακά προτού ο πατέρας αναχωρήσει με τα ανήλικα, για το Λονδίνο, όπως προέβλεπε, σύμφωνα με τα ρεπορτάζ, η Δικαστική Απόφαση για τη συνεπιμέλεια των ανηλίκων. Αξίζει να σημειωθεί στο σημείο αυτό, πως -παρά τους περί του αντιθέτου ισχυρισμούς- της πλευράς της κ. Παπαδάκη, ο συνήγορος του κ. Μάρτενς, με τηλεοπτικές δηλώσεις του σε κεντρικό δελτίο ειδήσεων τηλεοπτικού σταθμού πανελλαδικής εμβέλειας, δέκα ημέρες αργότερα, διευκρίνισε εχθές (8-10-2024) πως «δεν έχουν κατατεθεί τα αποδεικτικά στοιχεία» για την εν λόγω κατηγορία. Θα πρέπει να τονισθεί επίσης, πως κυκλοφορούν πληροφορίες στα Μέσα Ενημέρωσης από αδιευκρίνιστες πηγές, πως η κ. Παπαδάκη διαθέτει panic button στο κινητό της τηλέφωνο, ότι ο κ. Μάρτενς, εκτός από ασελγής προς τα παιδιά του, είναι και βίαιος-κακοποιητής προς την κ. Παπαδάκη, ενώ η ίδια φέρεται να έχει δηλώσει πως εκτός των μηνύσεων για ασέλγεια και κακοποίηση έχει μηνύσει τον πατέρα των παιδιών της «και για χρήση ουσιών»! Τέλος, φέρεται να δήλωσε η ίδια επίσης, πως δεν γνωρίζει «που βρίσκονται τα παιδιά», ενώ ταυτόχρονα ο συνήγορος του κυρίου Μάρτενς είναι γνωστός, έχει παραχωρήσει τηλεοπτικές συνεντεύξεις και έχει δηλώσει κατ’ επανάληψη πως τα παιδιά είναι στο Λονδίνο και πως δεν τον έχει καλέσει κάποιος τηλεφωνικά για να τον ρωτήσει για τα παιδιά και φυσικά, όπως υπογραμμίστηκε παραπάνω πως «δεν έχει κατατεθεί κανένα αποδεικτικό στοιχείο για τις αποδιδόμενες κατηγορίες», προς τον εντολέα του.
Η συγκεκριμένη τελευταία δήλωση του συνηγόρου του πατέρα έχει ιδιαίτερη βαρύτητα, διότι αν τα αποδεικτικά στοιχεία δεν υπάρχουν ή δεν είναι ικανά να στοιχειοθετήσουν επαρκώς τις κατηγορίες τότε, σύμφωνα με την κοινή λογική, η μήνυση που κατετέθη με πράξεις κακουργηματικού χαρακτήρα, όπως διέρρευσε από τις πρώτες στιγμές, προφανή σκοπό και στόχο θα πρέπει είχε την προσπάθεια απαγόρευσης εξόδου από τη χώρα. Δηλαδή, τη μη συμμόρφωση με την υπάρχουσα Δικαστική απόφαση και μάλιστα, με την αρωγή των αρμοδίων Αρχών της χώρας!
Λίγες ημέρες αργότερα, σύμφωνα με ρεπορτάζ Μέσων Ενημέρωσης και πάλι, με νέα Δικαστική απόφαση, αποδίδεται στον πατέρα η αποκλειστική επιμέλεια των ανηλίκων. Επ’ αυτής της Απόφασης Προσωρινής Διαταγής, η αντίδραση της πλευράς της κ. Παπαδάκη, είναι πως «η Απόφαση αυτή είναι προσωρινή και σε καμία περίπτωση τελεσίδικη και αμετάκλητη». Και βέβαια, ο ισχυρισμός είναι καθαρά επικοινωνιακός, διότι δεν διευκρινίζεται, όπως θα έπρεπε προς την κατεύθυνση της ορθής πληροφόρησης, ότι κάθε Προσωρινή Διαταγή είναι μια καθ’ όλα ισχυρή και εκτελεστή Δικαστική απόφαση, μέχρι την έκδοση της απόφασης του επομένου σταδίου, της ίδιας υπόθεσης.
Στο σημείο αυτό, είναι σημαντικό να σημειωθεί τι ακριβώς προβλέπει ο νόμος για την κακή (καταχρηστική) άσκηση της γονικής μέριμνας. Σύμφωνα λοιπόν, με το Άρθρο 1532 ΑΚ επί λέξει: “Κακή άσκηση της γονικής μέριμνας συνιστούν ιδίως: α. η υπαίτια μη συμμόρφωση προς αποφάσεις και διατάξεις δικαστικών και εισαγγελικών αρχών που αφορούν το τέκνο ή προς την υπάρχουσα συμφωνία των γονέων για την άσκηση της γονικής μέριμνας, β. η διατάραξη της συναισθηματικής σχέσης του τέκνου με τον άλλο γονέα και την οικογένειά του και η με κάθε τρόπο πρόκληση διάρρηξης των σχέσεων του τέκνου με αυτούς, γ. η υπαίτια παράβαση των όρων της συμφωνίας των γονέων ή της δικαστικής απόφασης για την επικοινωνία του τέκνου με τον γονέα με τον οποίο δεν διαμένει και η με κάθε άλλο τρόπο παρεμπόδιση της επικοινωνίας, δ. η κακή άσκηση και η υπαίτια παράλειψη της άσκησης του δικαιώματος επικοινωνίας από τον δικαιούχο γονέα, ε. η αδικαιολόγητη άρνηση του γονέα να καταβάλει τη διατροφή που επιδικάστηκε στο τέκνο από το δικαστήριο ή συμφωνήθηκε μεταξύ των γονέων, στ. η καταδίκη του γονέα, με οριστική δικαστική απόφαση, για ενδοοικογενειακή βία ή για εγκλήματα κατά της γενετήσιας ελευθερίας ή για εγκλήματα οικονομικής εκμετάλλευσης της γενετήσιας ζωής”.
Στο σημείο αυτό, καλό είναι να γίνει μια σύνοψη της όλης υπόθεσης: Ένα ζευγάρι έχει δυο παιδιά και χωρίζει. Δεν συμφωνούν μεταξύ τους, αλλά καταφέρνουν τελικά να καταλήξουν σε modus vivendi για τα παιδιά. Η μητέρα λαμβάνει ισχυρή οικονομική στήριξη από τον πατέρα, αλλά ταυτόχρονα σχεδόν, αντιδρά και “σπάει” τη συμφωνία. Προσφεύγουν στο Δικαστήριο, το οποίο εκδίδει μια απλή και σαφή Απόφαση. Η μητέρα και πάλι δεν τηρεί την Απόφαση και προχωρά σε γονική αρπαγή, αλλά συλλαμβάνεται. Αφού συλληφθεί υποβάλλει μήνυση στον πατέρα των παιδιών της για κακουργηματικές πράξεις (ασέλγεια στα παιδιά του!). Στη συνέχεια δημοσιοποιούνται είτε από διαρροές, είτε από δηλώσεις της μητέρας και διάφορες άλλες κατηγορίες. Αθροιστικά, σύμφωνα με τις διαρροές και τις δηλώσεις της μητέρας, ο πατέρας κατηγορείται με το… μισό (τρόπος του λέγειν) Ποινικό Κώδικα. Η ίδια ισχυρίζεται πως έχει panic button (το οποίο, ως μέσο προστασίας δείχνει να εκφυλίζεται ταχύτατα). Επίσης, έγινε ακόμη ένα Δικαστήριο, από το οποίο η μητέρα ζήτησε και έλαβε περιοριστικό όρο για τον πατέρα, να μην την πλησιάζει σε απόσταση μικρότερη των 100 μέτρων. Τα παιδιά όμως, τα έχει ο πατέρας και σύντομα θα πρέπει να συναντηθούν για να τα παραλάβει η μητέρα, που θα πρέπει να τα δώσει πάλι, μετά από 15 ημέρες στον πατέρα…
Με λίγα λόγια, η υπόθεση αυτή έχει ως τώρα από τη μητέρα (με βάση όσα έχουν γίνει γνωστά): παραβιάσεις συμφωνίας των γονέων, μη συμμόρφωση σε δικαστική απόφαση, με γονική αρπαγή κατά συρροή, πλουσιοπάροχες οικονομικές απολαβές για τη μητέρα, προσπάθεια να κρατηθούν τα παιδιά στην Ελλάδα, πιθανολογούμενη χειριστική συμπεριφορά, ακόμη και προς τις Αρχές και δημόσια “δολοφονία” του χαρακτήρα του πατέρα, με κατηγορίες ακόμη και κακουργηματικής φύσεως (για ασέλγεια στα παιδιά του)! Με βάση την πικρή πείρα των αποξενωτικών τακτικών, όλα τα παραπάνω ταιριάζουν με την τυποποιημένη τακτική της Γονικής Αποξένωσης του πατέρα! (σε απόπειρα). Όχι με την επιστημονική διατύπωση του όρου, αλλά με την κοινωνική πρακτική και με την εμπειρία από τις τακτικές των αποξενωτριών, διότι η Γονική Αποξένωση είναι πράξη, όχι πάθηση. Και ευτυχώς που γίνεται όλο αυτό δημοσίως, για να γίνει ευρύτερα αντιληπτό!
Πέραν της κοινωνικής διάστασης πάντως, η υπόθεση βρίσκεται στην κρίση της Δικαιοσύνης, τόσο σε Ποινικό, όσο και σε Αστικό επίπεδο και την εξέλιξή της θα κρίνουν τα αρμόδια Δικαστήρια και μόνο.
