Κομβικής σημασίας για τα δικαιώματα των διαζευγμένων γονέων, χαρακτηρίζουν νομικοί κύκλοι, την απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ), με την οποία “φωτίζονται” σημεία και στοιχεία, τα οποία έμεναν στη “σκιά” άλλων Αποφάσεων, ενώ “ξεκαθαρίζει” το τοπίο γύρω από τις γκρίζες ζώνες της γονικής μέριμνας. Με την υπ’ αριθμ. 312/2026 απόφασή του, το Ανώτατο Ακυρωτικό Δικαστήριο διαμηνύει προς πάσα κατεύθυνση ότι η γονική μέριμνα συνεπάγεται την ουσιαστική και απρόσκοπτη ενημέρωση του γονέα για κάθε κρίσιμο ζήτημα που αφορά το ανήλικο τέκνο, ανεξάρτητα από το ποιος ασκεί την επιμέλεια.
Το ιστορικό της υπόθεσης και τα πρόστιμα «μαμούθ»
Η υπόθεση έφτασε στο ΣτΕ μετά από δικαστικό μαραθώνιο διαζευγμένου πατέρα. Παρότι ο ίδιος διατηρούσε τη γονική μέριμνα, το Κέντρο Λόγου, στο οποίο παρακολουθούσε πρόγραμμα το παιδί του, αρνήθηκε να του παράσχει πληροφορίες για την εξέλιξη των συνεδριών αλλά και για τα σχετικά οικονομικά δεδομένα.
Η Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα (ΑΠΔΠΧ), στην οποία προσέφυγε αρχικά ο πατέρας, δικαίωσε το αίτημά του. Ωστόσο, η εμμονική άρνηση του Κέντρου να συμμορφωθεί οδήγησε την Αρχή στην επιβολή δύο διοικητικών προστίμων, συνολικού ύψους 8.000 ευρώ:
- 3.000 ευρώ για την παραβίαση του δικαιώματος πρόσβασης στα δεδομένα.
- 5.000 ευρώ για την περιφρόνηση των εντολών της Αρχής.
Η «σφραγίδα» του ΣτΕ: Τέλος στον αποκλεισμό του γονέα
Το Δ΄ Τμήμα του ΣτΕ, υπό την προεδρία του Αντιπροέδρου κ. Ηλία Μάζου και με εισηγήτρια τη Σύμβουλο κ. Ουρανία Νικολαράκου, επικύρωσε πλήρως τη νομιμότητα των προστίμων και της αρχικής κρίσης.
«Η γονική μέριμνα δεν αποτελεί τυπικό μόνο δικαίωμα, αλλά συνεπάγεται και ουσιαστική δυνατότητα ενημέρωσης για κάθε κρίσιμο ζήτημα που αφορά το ανήλικο τέκνο», υπογραμμίζεται στο σκεπτικό της απόφασης.
Το Δικαστήριο έκρινε ότι ο πατέρας άσκησε νομίμως το δικαίωμα πρόσβασης στα προσωπικά δεδομένα του τέκνου του. Η απόφαση-καταπέλτης ξεκαθαρίζει ότι η ενημέρωση για την υγεία, την εκπαίδευση και την ψυχολογική εξέλιξη του παιδιού αποτελεί αναπόσπαστη έκφανση της γονικής μέριμνας.
Γιατί η απόφαση 312/2026 αλλάζει τα δεδομένα
Η συγκεκριμένη κρίση αποτελεί ισχυρό “όπλο” στα χέρια χιλιάδων αποξενωμένων γονέων στην Ελλάδα. Καθιστά σαφές ότι:
- Η επιμέλεια δεν είναι “λευκή επιταγή” για τον αποκλεισμό του άλλου γονέα από τη ζωή του παιδιού.
- Ιδιωτικοί και δημόσιοι φορείς (σχολεία, κέντρα θεραπείας, γιατροί) υποχρεούνται να ενημερώνουν τον γονέα που έχει τη μέριμνα, δίχως να απαιτείται η συγκατάθεση του γονέα που έχει την επιμέλεια.
- Η μη συμμόρφωση επιφέρει βαριές κυρώσεις, καθώς η παραβίαση των δικαιωμάτων του γονέα συνιστά πλέον αποδεδειγμένη παρανομία.
Το Σχόλιο του gonikiapoxenosi.gr
Του Γιάννη Ηλιάδη
Η απόφαση 312/2026 του Συμβουλίου της Επικρατείας συνιστά ηχηρό ράπισμα στην “κουλτούρα του αποκλεισμού” και όχι “ακόμη μια δικαστική Απόφαση”. Για το gonikiapoxenosi.gr, η απόφαση αυτή, αποτελεί ηθική και νομική δικαίωση, επιβεβαιώνοντας ότι ο δρόμος προς την ουσιαστική συνεπιμέλεια περνά μέσα από τη διαφάνεια και το σεβασμό στο ρόλο και των δύο γονέων.
Για αρκετά χρόνια, η Γονική Μέριμνα αντιμετωπιζόταν -και συνεχίζει να αντιμετωπίζεται, δυστυχώς- από πολλούς, ως ένα κενό περιεχομένου “χαρτί” ή ως “εργαλείο” από το γονέα που ασκεί την επιμέλεια, να υψώνει αδιαπέραστα τείχη γύρω από τη ζωή του παιδιού.
Tο Ανώτατο Ακυρωτικό Δικαστήριο ξεκαθαρίζει πλέον, ότι ο γονέας που μένει “εκτός σπιτιού” δεν είναι “επισκέπτης” στη ζωή του παιδιού του, αλλά ισότιμος κηδεμόνας, με δικαίωμα πρόσβασης στη ζωή, την πλήρη αλήθεια και την καρδιά του τέκνου του.
Ευχή και ελπίδα του συνόλου της ελληνικής κοινωνίας, είναι, η συγκεκριμένη Απόφαση να σημάνει την απαρχή μιας νέας πραγματικότητας για τη χώρα, την κοινωνία, αλλά και την ίδια την Ελληνική Δικαιοσύνη.
Διότι, ο σεβασμός που αποζητούσε η τέως κ. Πρόεδρος του Αρείου Πάγου δεν απονέμεται ως παράσημο, αλλά κατακτάται από τις καθημερινές πράξεις και αποφάσεις.
Κι αυτό ισχύει για όλους!
