Είναι αρκετές οι φορές, που γονείς ρωτούν “πότε και πως μπορώ να καταλάβω αν με αποξενώνει από το παιδί ο/η σύζυγός μου;” ή εκφράζουν το ακόμη πιο σοβαρό ερώτημα “πως μπορώ να καταλάβω αν είμαι αποξενωμένος γονέας, τώρα που έχω πάρει διαζύγιο;”. Τα ερωτήματα αυτά είναι ιδιαιτέρως σοβαρά και χρειάζονται μελέτη της ίδιας της ζωής και της καθημερινότητας από τον ίδιο το γονέα, που υποβάλλει το ερώτημα.
Η αναγνώριση της Γονικής Αποξένωσης αποτελεί, όπως και κάθε άλλη κατάσταση στην οποία μπορεί να έχουμε περιέλθει, ως άνθρωποι, το πρώτο και βασικό βήμα για τη λύση του προβλήματος. Κατ’ αρχάς η διατύπωση του ερωτήματος και μόνο, στον ίδιο τον εαυτό μας, θα πρέπει να μας προβληματίσει, δεδομένου ότι η ύπαρξη και μόνο της αναρώτησής μας, αποτελεί μια από τις βασικές ενδείξεις ύπαρξης του προβλήματος, αφού το μυαλό μας πραγματοποιεί ακούσιες (υποσυνείδητες) αναλύσεις των βιωμάτων και της ζωής μας και φθάνει στα δικά του συμπεράσματα, χωρίς τη σύμπραξη του συνειδητού.
Πρακτικά, κάθε γονέας (πατέρας ή μητέρα) που έχει επαφή με το/α παιδί/ιά του, λιγότερο από το 35% του διαθέσιμου χρόνου τους, βρίσκεται στο φάσμα της Γονικής Αποξένωσης. Αυτό βέβαια, υπό την προϋπόθεση ότι ο ίδιος έχει το χρόνο και την πρόθεση να έχει αυτό το εύρος επαφής με το παιδί του, αλλά πρακτικά, η επαφή αυτή δεν υλοποιείται. Είναι σημαντικό να διευκρινιστεί ότι το 100% του διαθέσιμου χρόνου του παιδιού είναι ο συνολικός χρόνος των 24 ωρών κάθε ημέρας, αφού όμως, αφαιρέσουμε τις ώρες ύπνου, σχολείου και μαθησιακών εξωσχολικών δραστηριοτήτων (είτε ενισχυτικών των μαθημάτων, είτε ξένων γλωσσών, μουσικής κλπ.). Οι ώρες των υπολοίπων (εξωσχολικών) δραστηριοτήτων κάθε παιδιού (αθλητικές κλπ.) είναι διαθέσιμος χρόνος επαφής του γονέα με το παιδί. Για παράδειγμα, ο χρόνος μιας αθλητικής δραστηριότητας, με τον γονέα να παρακολουθεί το παιδί είναι πολύτιμος χρόνος συναισθηματικής επαφής, κατά την αντίληψη του παιδιού.
Φυσικά, κάθε κατάσταση έχει τις δικές της ιδιαιτερότητες και θα πρέπει να απαντηθούν ερωτήματα, όπως “οι γονείς μένουν μαζί ή βρίσκονται σε διάσταση ή διαζύγιο;”. Κι αυτό διότι ο “διαθέσιμος” χρόνος υπολογίζεται διαφορετικά σε κάθε κατάσταση. Αλλά, ακόμη και στην περίπτωση διάστασης ή διαζυγίου υπάρχουν διαφοροποιήσεις. Ο γονέας που δεν διαμένει με το παιδί έχει αναγνωρισμένο δικαστικά ή με επίσημη συμφωνία μεταξύ των γονέων, δικαίωμα διανυκτέρευσης του παιδιού στο σπίτι, στο οποίο διαμένει;
Όλα τα παραπάνω, αλλά και για πολλές άλλες παραμέτρους θα πρέπει να ενημερωθεί ο δικηγόρος της εμπιστοσύνης του γονέα, προκειμένου να δώσει τις εγκυρότερες απαντήσεις, για κάθε περίπτωση. Το μόνο σίγουρο είναι πως η κατάσταση διάστασης ή διαζυγίου είναι η εκκίνηση μιας επίπονης και μακρόχρονης δοκιμασίας κυρίως για το παιδί ή τα παιδιά του ζευγαριού, αλλά και για τους δυο γονείς οι οποίοι θα δοκιμαστούν σε δύσκολες καταστάσεις, κατά τις οποίες το κυριότερο χαρακτηριστικό τους θα πρέπει να είναι η υποχωρητικότητα και η κατανόηση, με μόνο γνώμονα το συμφέρον των ψυχών που έχουν φέρει στη ζωή…
