Εκρηκτική αύξηση των αναφορών προς τον Συνήγορο του Πολίτη –με περισσότερες από 20.000 υποθέσεις για το 2025– καταγράφεται σύμφωνα με πρόσφατα στοιχεία που βλέπουν το φως της δημοσιότητας και εμφανίζουν την ελληνική κοινωνία σε καθεστώς πολυεπίπεδης πίεσης των πολιτών. Πίσω όμως από τη γενική εικόνα δυσλειτουργίας της διοίκησης, αναδύεται μια λιγότερο ορατή αλλά κρίσιμη πραγματικότητα: η συνεχής ροή υποθέσεων που αφορούν ανηλίκους και παιδιά, είτε άμεσα είτε έμμεσα.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα, το οποίο περιήλθε σε γνώση του gonikiapoxenosi.gr αφορά σε όπως-όπως αρχειοθέτηση φακέλου που αφορά σε ανήλικα, αναφορικά με ιδιωτικό “Κέντρο Ψυχολογικής Υποστήριξης”, το οποίο δεν τήρησε τον τύπο ιατρικών πράξεων που πραγματοποιήθηκαν εντός του 2025, με αποτέλεσμα ο πατέρας να καταθέσει αναφορά στο Συνήγορο του Πολίτη και καταγγελία στην Αρχή Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα.
Κι ενώ η αρχική αντίδραση του Συνηγόρου του Πολίτη “κατακεραύνωνε” το εν λόγω ιδιωτικό “Κέντρο Ψυχολογικής Υποστήριξης”, υποδεικνύοντας τους ισχύοντες νόμους (ν. 4800/2021) και ισχύουσες διατάξεις, στη συνέχεια, όλως περιέργως, η υπόθεση έκλεισε εσπευσμένα και χωρίς περαιτέρω διερεύνηση από το Συνήγορο του Πολίτη, εγείροντας πλήθος ερωτηματικών για τον τρόπο λειτουργίας της Ανεξάρτητης Αρχής.
Η συνέχεια του ρεπορτάζ τις επόμενες ημέρες, με νέα στοιχεία και αποκαλυπτικά ντοκουμέντα που ρίχνουν φως στην υπόθεση – Αποκλειστικά στο gonikiapoxenosi.gr.
Γενικότερα και σύμφωνα με τα πρόσφατα στοιχεία και τα δελτία της Αρχής, η αύξηση των αναφορών συνοδεύεται από ευρύ φάσμα υποθέσεων που αγγίζουν τα δικαιώματα των παιδιών, ενταγμένα σε τομείς όπως η εκπαίδευση, η κοινωνική προστασία και η λειτουργία των δημόσιων υπηρεσιών.
Συγκεκριμένες υποθέσεις: τι φτάνει στον Συνήγορο
Οι πιο χαρακτηριστικές υποθέσεις που δημοσιοποιήθηκαν για το τελευταίο τετράμηνο του 2025 δείχνουν πώς τα ζητήματα των παιδιών διαπερνούν διαφορετικούς τομείς της δημόσιας ζωής.
📌 1. Εκπαίδευση και διοικητικές αποφάσεις
Μία από τις καταγεγραμμένες υποθέσεις αφορά στην επιβολή κυρώσεων σε εκπαιδευτικούς λόγω μη αποδοχής διορισμού ή παραίτησης. Αν και διοικητική υπόθεση, επηρεάζει άμεσα τη λειτουργία σχολείων και συνεπώς την εκπαιδευτική καθημερινότητα των μαθητών.
👉 Αντίστοιχα, παλαιότερες παρεμβάσεις του Συνηγόρου δείχνουν ότι:
- παιδιά αποκλείονται από σχολεία λόγω ελλείψεων σε δικαιολογητικά,
- υπάρχουν προβλήματα ένταξης παιδιών,
- καταγράφονται περιστατικά σχολικής βίας που δεν αντιμετωπίζονται επαρκώς.
📌 2. Πρόσβαση σε υπηρεσίες και δικαιώματα οικογενειών
Άλλες υποθέσεις αφορούν:
- δυσλειτουργίες σε δημόσιες υπηρεσίες,
- λάθη σε διοικητικές πράξεις (π.χ. οικονομικές ή ασφαλιστικές),
- προβλήματα σε κοινωνικές παροχές.
👉 Σε αυτές τις περιπτώσεις, οι αναφορές γίνονται από ενήλικες, αλλά:
- επηρεάζουν οικογένειες με παιδιά,
- και κατ’ επέκταση τις συνθήκες διαβίωσης των ανηλίκων.
📌 3. Παιδική προστασία και δικαιώματα
Ο ειδικός «Κύκλος Δικαιωμάτων του Παιδιού» του Συνηγόρου αναλαμβάνει υποθέσεις που αφορούν:
- παραβιάσεις δικαιωμάτων παιδιών από δημόσιες υπηρεσίες,
- περιπτώσεις κακομεταχείρισης ή παραμέλησης,
- ζητήματα που προέρχονται ακόμη και από ιδιώτες.
Σημαντικό στοιχείο είναι ότι:
και τα ίδια τα παιδιά μπορούν να απευθυνθούν απευθείας στην Αρχή, χωρίς διαμεσολάβηση ενηλίκου.
Το “αόρατο” μέρος των στατιστικών
Παρότι δεν δημοσιοποιείται πάντα ξεχωριστός αριθμός αναφορών για ανηλίκους, η ανάλυση των υποθέσεων οδηγεί σε ένα κρίσιμο συμπέρασμα:
Τα παιδιά περιλαμβάνονται σε πολλές από τις καταγγελίες, ακόμη κι όταν δεν καταγράφονται ως κύριο υποκείμενο.
- μια καθυστέρηση επιδόματος σημαίνει άμεσο πλήγμα σε παιδί,
- μια δυσλειτουργία σχολείου επηρεάζει εκατοντάδες μαθητές,
- μια διοικητική αυθαιρεσία αγγίζει ολόκληρη οικογένεια.
Το ρεκόρ αναφορών προς τον Συνήγορο του Πολίτη δεν είναι απλώς ένας δείκτης δυσαρέσκειας απέναντι στο κράτος. Είναι κυρίως, ένας δείκτης πίεσης στα παιδιά, που συχνά δεν εμφανίζονται ως πρωταγωνιστές των καταγγελιών, αλλά επηρεάζονται άμεσα από αυτές.
Σε μια περίοδο που οι αριθμοί αυξάνονται θεαματικά, οι υποθέσεις που αφορούν ανηλίκους δείχνουν ότι το ζήτημα δεν είναι μόνο διοικητικό. Είναι βαθιά κοινωνικό — και αφορά το πώς λειτουργεί το κράτος εκεί που η ευαλωτότητα είναι μεγαλύτερη: στην παιδική ηλικία.
