Επιμένει στο αίτημα αποκλειστικής επιμέλειας των παιδιών, η Υπουργός Τουρισμού Όλγα Κεφαλογιάννη, αντιτιθέμενη στο αίτημα Συνεπιμέλειας του πατέρα των παιδιών, Μίνωος Μάτσα, σύμφωνα και με τις νεότερες πληροφορίες του ρεπορτάζ. Το γονικό ενδιαφέρον και η αγάπη δεν δείχνει να μπορεί να κάμψει τον παραλογισμό, ούτε σε αυτή την περίπτωση, με την εν ενεργεία Υπουργό Τουρισμού να δείχνει αμετακίνητη στην παράλογη ισχυρογνωμοσύνη, παρόμοια με αυτή αρκετών γυναικών-μητέρων.
Η προ ημερών φράση της Κας Ολγας Κεφαλογιάννη, κατά την προσέλευσή της στα Δικαστήρια της πρώην Σχολής Ευελπίδων, με την έκδηλη συγκινησιακή φόρτιση μπροστά στις τηλεοπτικές κάμερες, είχε αφήσει ένα “παράθυρο ελπίδας” για διέξοδο και υποχώρηση της Υπουργού στην περίπτωση που το ενδιαφέρον και η συγκίνηση ήταν ειλικρινές και βαθύ. Φευ! Οι ελπίδες αποδείχθηκαν φρούδες, αφού η Κα Όλγα Κεφαλογιάννη εμφανίζεται άκαμπτη να αντιτίθεται στην πρόταση Συνεπιμέλειας των ανηλίκων παιδιών…
Η άκαμπτη αυτή στάση, δεν δικαιολογείται ηθικά, με κανένα λογικό επιχείρημα, παρά μόνο με την ακρότητα και την ισχυρογνωμοσύνη του παράλογου επιχειρήματος κάποιων γυναικών, που έχουν “ιδιοκτησιακή” λογική απέναντι στα τέκνα τους, χρησιμοποιώντας τα ως “εργαλείο πίεσης” εναντίον του πατέρα: “Τα παιδιά είναι δικά μου”. Κι αν αυτή είναι η αντιμετώπιση προς τα παιδιά, δεν θέλει κάποιος να φανταστεί καν, τα κριτήρια άσκησης πολιτικής και αντιμετώπισης των συμπολιτών της. Εκεί δηλαδή, που το συναίσθημα δεν υπάρχει και υπερισχύει η υποκειμενική κρίση…
Αυτού του είδους, η αντίδραση μερίδας γυναικών-μητέρων, με την ιδιοκτησιακού τύπου αντιμετώπιση των παιδιών, μόνο ως κακός οιωνός μπορεί να ερμηνευθεί, για τον τρόπο με τον οποίο θα συμπεριφερθεί ως γονέας στα παιδιά, αυτά. Διότι η αγάπη και η διάθεση φροντίδας για τα παιδιά, δεν συνάδουν με την ισχυρογνωμοσύνη και την άκαμπτη επιμονή, στον παραλογισμό της αντίρρησης στο αίτημα της Συνεπιμέλειας. Πολλώ δε, μάλλον (δεν συνάδουν) με τα δάκρυα μπροστά στις κάμερες…
Η απόφαση ανήκει στη Δικαιοσύνη και μόνο. Και η στιγμή έχει φθάσει. Η απόφαση για τη Συνεπιμέλεια συγκεντρώνει σίγουρα, τις περισσότερες πιθανότητες, αφού δεν έχει γίνει γνωστό να υπάρχει, σύμφωνα με το ρεπορτάζ ή έστω με κάποια δημόσια δήλωση, σοβαρός, βάσιμος και στοιχειοθετημένος λόγος, για τον οποίο αντιτίθεται η κυρία Κεφαλογιάννη.
Η κυρία Υπουργός είναι ηθικά, αλλά και πολιτικά εκτεθειμένη, με τη στάση που τηρεί. Και συμπαρασύρει στην έκθεση αυτή, και την κυβέρνηση. Πολιτικά, τουλάχιστον…
